บ่งชี้ปัจจุบันกาลและอดีตกาลได้อย่างไร (บทที่สี่)
(จ) ปัจจุบันกาลและอดีตกาลใช้วิภัตติเหมือนกัน
จะแยกกาลทั้งสองให้ต่างกันได้อย่างไร ?
ปัจจุบันกาลลงวิภัตติ သည်၊ ၏၊ ပြီ
อดีตกาลลงวิภัตติ သည်၊ ၏၊ ပြီ
မြန်မာသဒ္ဒါ กล่าวถึงข้อสังเกตนี้ไว้ในหมวด ဝိဘတ် စာမျက်နှာ ၂၃၇
(หน้า
๒๓๗) ดังนี้
“ကာလပြကြိယာဝိဘတ်တို့သည် ကြိယာ၏ကာလကိုပြကြ သည်ဆိုရာ၌
ပိုင်းပိုင်းခြားခြား ပုံသေနည်းအားဖြင့် ပြကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဝါကျ၌
ပါဝင်သောအချိန်ပြပုဒ်နှင့် ဝါကျ၏ ဆိုလို သည့် အဓိပ္ပာယ်ကိုလိုက်၍ ကာလကိုပြကြခြင်း ဖြစ်သည်။”
(ในข้อที่ว่ากริยาวิภัตติทั้งหลาย
แสดงกาลของกริยา (นั้น)
ไม่ใช่แสดงตามรูปแบบตายตัวแยกกันไปได้ (ดังนั้น) ในประโยค
จึงเติมความหมายที่มุ่งให้มีความหมาย(กาล) ของประโยค ด้วยบทแสดงเวลาด้วย จึงจะแสดงกาลได้ (ตามความหมายแท้จริง) แปลโดยพยัญชนะ)
✎ အချိန်ပြပုဒ် บทแสดงกาลเช่น ယနေ့ (วันนี้) အခု (ตอนนี้) စောစောက (เมื่อกี้นี้) မနေ့က (เมื่อวาน) เป็นต้น
Comments
Post a Comment